Së Shpejti :)

Posted: Prill 12, 2014 in Te Ndryshme

http://www.fjaletejetes.com

 

 

Pyetja 14

A na krijoi Perëndia të paaftë për ta zbatuar ligjin e tij?

Jo, por për shkak të mosbindjes së prindërve tanë të parë, Adamit dhe Evës, i gjithë krijimi është i rënë në mëkat; ne të gjithë kemi lindur në mëkat dhe faj, kemi një natyrë të prishur dhe nuk jemi në gjendje ta zbatojmë ligjin e Perëndisë.

Prandaj, ashtu si me anë të një njeriu të vetëm mëkati hyri në botë dhe me anë të mëkatit vdekja, po ashtu vdekja u shtri tek të gjithë njerëzit, sepse të gjithë mëkatuan.

Romakëve 5:12

Komentim

Unë besoj që në fillim Perëndia krijoi qiejt dhe tokën bashkë me gjithë banorët e tyre të panumërt. Në fund, me fuqinë e tij të gjithëpushtetshme dhe aftësinë e tij të pafundme ai krijoi atë që ishte më fisniku mes veprave të tij jashtëzakonisht të shumëllojshme, Ai krijoi njeriun dhe e bëri zot të kësaj bote. Ai i krijoi mashkull dhe femër, sipas shëmbëlltyrës së tij dhe në ngjasim me veten: të drejtë, të pafajshëm dhe të shenjtë; në gjendje që t’i shërbenin dhe ta përlëvdonin Krijuesin e tyre bujar. Unë besoj që njeriu nuk vazhdoi gjatë në këto situata të shenjta dhe të lumtura, por duke qenë se u la në lirinë e vullnetit të tij ai e shkeli ligjin që Krijuesi dhe Sovrani i tij kishte dhënë. Si rrjedhojë ai ra në një gjendje faji, shthurjeje dhe rrënimi. Për shkak se ai nuk ishte vetëm kreu natyror por edhe ai federal dhe përfaqësues i pasardhësve të tij që nuk kishin lindur ende kur ai mëkatoi të gjithë pasardhësit e tij mëkatuan dhe u rrëzuan bashkë me të. Faji i mëkatit të tij të parë dhe një natyrë e prishur iu tejçuan të gjithë atyre që erdhën prej tij.

Prandaj të gjithë njerëzit prej natyre janë bij të zemërimit, armiqësorë ndaj gjithçkaje të mirë frymërore dhe të prirur drejt ligësisë; të vdekur në mëkate dhe nën mallkimin e drejtë të ligjit. Nga kjo gjendje mjerimi të thellë nuk ka asnjë çlirim veçse përmes Jezu Krishtit, Adamit të dytë.

Abraham Buth (Abraham Booth, 1734–1806). Pastor Baptist Anglez. Ai shërbeu si pastor i Prescot Street Church in Whitechapel, Londër për 35 vjet si dhe themeloi atë që sot njihet si Regents Park College për trajnimin e pastorëve në Oksford. Abraham Buth njihet më tepër për veprën e tij Mbretërimi i Hirit (The Reign of Grace.)

Lutje

Ati ynë, kur lexojmë përshkrimin tënd për natyrën njerëzore jemi të sigurt që është i vërtetë sepse Ti e ke parë njeriun qysh prej rënies së tij. Zemra jote është trishtuar për të. Për ne është e mahnitshme që Ti madje t’i kthesh sytë nga njeriu. Objekti më i urryer në krijim duhet të jetë njeriu, për shkak se ai e vrau Birin tënd dhe për shkak se i ka shumuar rebelimet kundër ligjit tënd të drejtë dhe të shenjtë. E megjithatë nuk ka asgjë tjetër që të jep më tepër kënaqësi sesa njeriu, pasi vetë Jezusi ishte njeri dhe shkëlqimi i lavdisë së tij e mbulon gjithë turpin tonë. Pastërtia dhe përsosmëria e bindjes së tij shkëlqejnë si dielli në mes të errësirës së dendur. Për hir të Tij Ti je plotësisht i kënaqur dhe madje banon me ne. Dhe tani o Zot, për ato pak ditë që na mbeten këtu poshtë qoftë gjithmonë klithma jonë “Shikoni Qengjin!” Oh, të lutemi mësoji zemrat tona të jenë gjithmonë të vetëdijshme për dashurinë Tënde, bëj gjithashtu që buzët tona të shprehin sa më mirë që të kenë mundësi përmes ndihmës tënde hyjnore historinë e pashoqe të Kryqit. Zot na i fal mëkatet; Zot na shenjtëro; Zot na drejto në vështirësi; Zot plotëso nevojat tona. Zoti na mësoftë; Zoti na përsostë; Zoti na ngushëlloftë; Zoti na përgatittë për shfaqjen e Birit të Tij nga qielli!

Çarls Hadën Spërxhën (Charles Haddon Spurgeon, 1834–1892). Predikues Baptist Anglez. Spërxhën u bë pastori i Kishës Nju Park Strit (që më vonë u njoh si Tabernakulli Metropolitan) kur ishte 20 vjeç. Ai u predikonte rregullisht më shumë se 10,000 vetëve pa pasur sistemet moderne të zërit. Spërxhën ishte një shkrimtar i jashtëzakonshëm dhe veprat e tij të shtypura janë tepër voluminoze. Gjatë jetës së tij ai predikoi 3,600 predikime dhe botoi 49 volume komentarësh, thëniesh, himnesh dhe leximesh devocionale.

New City Catechism was adapted by Timothy Keller and Sam Shammas from the Reformation catechisms. Copyright © 2012 by Redeemer Presbyterian Church.

Pyetja 13

A mund ta zbatojë ndokush ligjin e Perëndisë në mënyrë të përsosur?

Qysh prej rënies në mëkat, asnjë qenie njerëzore nuk ka qenë në gjendje ta zbatojë ligjin e Perëndisë në mënyrë të përsosur por në mënyrë të vazhdueshme e shkelim atë me mendime, fjalë dhe vepra.

“Nuk ka asnjeri të drejtë, as edhe një.” Nuk ka asnjeri që të kuptojë, nuk ka asnjeri që të kërkojë Perëndinë. Të gjithë kanë dalë nga udha e tij, që të gjithë janë bërë të padobishëm, nuk ka asnjë që të bëjë të mirën, as edhe një.

Romakëve 3:10–12

Komentim

Udhëtari që përballet me një stuhi të furishme, me shiun dhe bubullimat menjëherë kërkon një shtëpi, një strehë apo të futet poshtë një peme gjithsesi kjo gjë nuk e bën që të braktisë udhëtimin e tij pasi sapo ka mbaruar stuhia ai kthehet në shtegun e tij dhe ecën përpara. Kështu ndodh edhe me njerëzit nën skllavërinë e mëkatit: ata përballen me stuhinë e ligjit, me bubullima dhe vetëtima nga qielli, kjo gjë i tmerron dhe i pengon në udhën e tyre; për një farë kohe kjo gjë largon nga shtegu që janë duke ndjekur; ata i kthehen lutjes apo ndryshimit të jetës, ata kërkojnë një lloj strehe nga stuhia e frikshme e zemërimit në ndërgjegjen e tyre. Por a heqin dorë nga udhëtimi i tyre? A ndryshojnë parimet e tyre? Aspak, menjëherë sapo stuhia të ketë mbaruar ata i kthehen shtegut të tyre të vjetër për t’i shërbyer sërish mëkatit.

Le të mos mendojmë kurrë që beteja jonë kundër mëkatit, për ta kryqëzuar, vrarë dhe nënshtruar ka marrë fund. Vendbanimi i mëkatit është i paimagjinueshëm dhe atëherë kur mund të mendojmë që e kemi fituar plotësisht betejën ende ka forca të cilat nuk i kishim dalluar dhe madje nuk e kishim idenë për to. Shumë fitimtarë janë rrënuar prej pakujdesisë së tyre pas fitores; shumë janë lënduar nga ana frymërore pas suksesesh të madha kundër këtij armiku… Nuk është e mundur për ne që ta demaskojmë mëkatin në strofkat e tij të paimagjinueshme nëse nuk jemi vazhdimisht duke duke e ndjekur këmba këmbës për ta asgjësuar plotësisht.

Gjon Ouen (John Owen, 1616–1683). Teolog Puritan Anglez. Ouen shkoi të studionte në Universitetin e Oksfordit në moshën 12 vjeçare, fitoi doktoraturën në moshën 19 vjeçare dhe u bë pastor në moshën 21 vjeçare. Vite më vonë ai u caktua nën President i Universitetit. Ai predikoi në parlamentin Anglez një ditë pas ekzekutimit të Mbretit Çarls I duke e plotësuar këtë detyrë pa iu referuar direkt ngjarjes së një dite më parë. Gjon Ouen shkroi shumë vepra voluminoze ku përfshihen edhe trajtime historike për fenë dhe disa studime për Frymën e Shenjtë.

Lutje

Zoti dhe Sovrani ynë, Ti që quhesh Emanuel, nga buzët e tua del hir, Ty të përkasin mëshira dhe falja edhe pse ne jemi rebeluar kundër Teje. Ne që nuk jemi më të denjë të quhemi shërbëtorët e Tu të përgjërohemi që t’i fshish shkeljet tona. Ne e pranojmë që për shkak të tyre Ti mund të na braktisësh, por të lutemi mos e bëj këtë gjë për hir të emrit tënd. Nuk kemi as urtësi, as fuqi dhe asgjë që mund ta quajmë tonën përveç mëkatit dhe trupit. Ki mëshirë për ne o Zot. Ku mëshirë.

Gjon Bunian (John Bunyan, 1628–1688). I njohur me nofkën kallajxhiu i Elstou, Buniani përjetoi një kthim dramatik në besim dhe u bë një prej predikuesve më të njohur Puritanë. Ndërsa popullariteti i tij u rrit ai u bë gjithnjë e më tepër një shënjestër për shpifje dhe akuza gjëra të cilat më në fund e çuan në burg ku edhe shkroi veprën e tij më të njohur e cila është botuar edhe në gjuhën shqipe Rruga e Shtegtarit në vitin 1678.

New City Catechism was adapted by Timothy Keller and Sam Shammas from the Reformation catechisms. Copyright © 2012 by Redeemer Presbyterian Church.

Pyetja 12

Çfarë na kërkon Perëndia në urdhërimin e nëntë dhe të dhjetë?

Së nënti, që të mos gënjejmë apo mashtrojmë, por të flasim të vërtetën në dashuri. Së dhjeti, që të jemi të kënaqur, të mos lakmojmë askënd apo të përbuzim ato që Perëndia u ka dhënë atyre apo neve.

Në qoftë se ju më të vërtetë e përmbushni ligjin mbretëror sipas Shkrimit: ”Duaje të afërmin tënd si vetveten”, bëni mirë.

Jakobi 2:8

Komentim

Nuk do të japësh dëshmi të rreme kundër të afërmit tënd. O Zot i hirshëm, më udhëzo në këtë moment sipas këtij urdhërimi. Më mëso si ta përdor gjuhën tim kur flas për të afërmin tim, më mëso të sillem si duhet me emrin e tij; mos lejo që të jap dëshmi të rreme apo të them shpifje, gënjeshtra, hipokrizi apo të pavërteta. Përse duhet ta bëj këtë gjë? Për shkak se Ti dëshiron që ne “si gjymtyrë të të njëjtit trup t’i themi të vërtetën njëri-tjetrit,” dhe të kujdesemi që të ndihmojmë në dobësitë e njëri-tjetrit; me gjuhën tonë të mbrojmë emrin e të tjerëve, ashtu si do të donim që të tjerët të mbronin emrin tonë. Prandaj ashtu si në këtë urdhërim Ti më ndalon çdo lloj ligësie, çdo lloj të foluri të lëndues, shpifës apo të rremë Ti më urdhëron të përdor çdo lloj të foluri të perëndishëm, të ndershëm dhe të vërtetë. Oh çfarë mirësie është kjo gjë ndaj meje! Nëse konsiderojmë lëndimin që shkaktohet prej gënjeshtrave, dhe prej fjalëve që fare lehtë mashtrojnë shumë njerëz, sa lehtë që mund të dallojmë përfitimin dhe kujdesin Tënd të mrekullueshëm për ne në këtë urdhërim.

Nuk do të lakmosh. Në këtë urdhërim të fundit të ligjit Tënd, Ti o Zot Perëndi i hirshëm pasi më ke mësuar cilat janë ato veprime të jashtme të cilat duhet t’i evitoj – që të mos ofendoj apo lëndoj të afërmin tim, me vrasje, kurorë-shkelje, vjedhje dhe dëshmi të rreme, tani më mësoj një rregull për zemrën që ta qeveris si duhet, kjo për shkak se nga mbushullia e saj dalin gjithë fjalët dhe veprat. Ti më urdhëron që të mos lakmoj asgjë që i përket të afërmit tim. Për shkak të këtij urdhërimi e di që nëse ai ka një shtëpi më të mirë se timen, nuk duhet ta dëshiroj; nëse ai ka një bashkëshorte më të mirë se timen nuk duhet ta lakmoj. Nuk duhet të dëshiroj që t’i marr kaun, as gomarin, as qenin e tij dhe as gjënë më të vogël që i përket atij. Ashtu si në urdhërimet e tjera na ke ndaluar çdo lëndim dhe veprim të lig kundër të afërmit tim, kështu edhe tani Ti më urdhëron që të ruhem nga çdo mendim i lig kundër tij. Apostulli Pjetër kur po na mësonte tha, “Gjithë merakun tuaj hidheni mbi Të sepse ai kujdeset për ju.” Kjo është e vërtetë, e pranoj që është e vërtetë që Ti “kujdesesh për ne,” dhe dëshiron që ne “të kujdesemi për njëri-tjetrin.”

Gjon Bradford (John Bradford, 1510–1555). Reformator Protestant Anglez në Universitetin e Kembrixhit. Ai u caktua kapelani mbretëror i Mbretit Eduard VI. Kur Katolikja Maria Tudor mori fronin ai u arrestua bashkë me Latimerin, Ridlin dhe Kryepeshkopin Kranmer. Bradfordi kishte një reputacion të madh si predikues dhe një turmë e madhe erdhi për të parë ekzekutimin e tij. Ai mbahet mend më tepër për thënien e tij, “Ja ku po shkon dhe Gjon Bradford prej hirit të Perëndisë.” Veprat e tij, disa prej të cilave u shkruan në burg përfshijnë letra, nxitje, eulogji, meditime, predikime dhe ese.

Lutje

O Perëndi i Gjithëfuqishëm, Ti që je Ati i dritave dhe që ke premtuar përmes Birit Tënd të dashur se të gjithë ata që zbatojnë vullnetin tënd do ta njohin mësimin tënd, më jep hir që të jetoj në mënyrë të atillë që përmes bindjes së përditshme të rritem në besim dhe në të kuptuarit e Fjalës Tënde të Shenjtë, përmes Zotit tonë Jezu Krisht. Amen.

C. S. Ljuis (C. S. Lewis, 1898–1963). Profesor i letërsisë Angleze në Universitetin e Oksfordit dhe njëkohësisht drejtor i Katedrës së Anglishtes në Universitetin e Kembrixhit. Ljuis shkroi kritika letrare, letërsi për fëmijë, letërsi fantastiko shkencore, si dhe teologji. Veprat e tij më të njohura janë Thjesht Krishterim, Letrat e Hirziut dhe Kronikat e Narnias. Ljuis ishte anëtar i Kishës së Anglisë. Kthimi i tij në Krishterim u ndikua prej mikut dhe kolegut të tij në Oksford J. R. R. Tolkien.

New City Catechism was adapted by Timothy Keller and Sam Shammas from the Reformation catechisms. Copyright © 2012 by Redeemer Presbyterian Church.

Pyetja 11

Çfarë na kërkon Perëndia në urdhërimin e gjashtë, të shtatë dhe të tetë?

Së gjashti, të mos lëndojmë, urrejmë apo tregohemi armiqësorë me fqinjin tonë, por të jemi të duruar dhe paqësorë, duke treguar dashuri edhe ndaj armiqve tanë. Së shtati, të mos bëjmë imoralitet seksual dhe të jetojmë një jetë me pastërti dhe besnikëri, si në martesë ashtu dhe në beqari; të mënjanojmë çdo dëshirë, mendim, fjalë, shikim apo veprim të papastër dhe çdo gjë tjetër që mund ta na çojë drejt tyre. Së teti, të mos marrim pa leje atë që i përket dikujt tjetër dhe të mos i refuzojmë asnjë mirësi atyre që mund të kenë dobi prej saj.

Sepse urdhërimet: “Mos shkel kurorë, mos vrit, mos vidh, mos thua dëshmi të rreme, mos lakmo”, dhe në pastë ndonjë urdhërim tjetër, përmblidhen në këtë fjalë: ”Duaje të afërmin tënd porsi vetveten!”

Romakëve 13:9

Komentim

Njeriu as që ka mundësi t’i zbatojë Dhjetë Urdhërimet. E megjithatë ai flet tepër lehtë për zbatimin e Predikimit në Mal apo për imitimin e Krishtit… Judenjtë ishin një popull të cilëve Perëndia tashmë ua kishte dhënë ligjin e tij përmes shërbëtorit të vet Moisiut dhe ata nuk mundën ta zbatonin. Ata nuk mundën t’i zbatonin Dhjetë Urdhërimet. Askush nuk i ka zbatuar ato ndonjëherë në mënyrë të përsosur. Nëse dikush nuk mund të zbatojë dot Dhjetë Urdhërimet, të paktën ashtu i kuptojnë ata, çfarë shprese do kenë për t’i zbatuar ato sipas mënyrës që u interpretuan prej Zotit Jezu Krishti? Ky ishte gjithë problemi i Farisenjve të cilët e urryen aq shumë Jezusin dhe më në fund e kryqëzuan. Ata mendonin që po i zbatonin Dhjetë Urdhërimet dhe ligjin moral. Zoti ynë i bindi për faktin që nuk po e bënin këtë gjë. Ata shpallën që nuk kishin kryer kurrë vrasje. Prisni pak, iu tha Zoti. A i keni thënë ndonjëherë vëllait tuaj, “Budalla”? Nëse e keni bërë atëherë jeni fajtorë për vrasje.

Vrasje nuk do të thotë vetëm akti fizik i vrasjes së dikujt, vrasje do të thotë të kesh hidhërim dhe urrejtje në zemrën tënde. Nëse e mbani mend, ai iu mësoi të njëjtën gjë në lidhje me kurorë-shkeljen. Ata pretendonin që ishin të pafaj. Por Zoti iu tha, prisni pak, ju po thoni që nuk keni kryer kurrë kurorë-shkelje? “Por unë po ju them se kushdo që shikon një grua për ta dëshiruar, ka shkelur kurorën me të në zemrën e vet.” (Mateu 5:28). Ky person është fajtor, ai ka lakmuar, ka dëshiruar… Një mendim dhe një imagjinatë janë po aq të dënueshme në sytë e Perëndisë sa edhe vetë veprimi i kurorë-shkeljes.

Martin Lloid Xhons (David Martyn Lloyd-Jones, 1899–1981). Doktor dhe pastor protestant nga Uellsi. Martin Lloid Xhons njihet më tepër për predikimet dhe mësimet e tij në Kishën Uestminster në Londër për tridhjetë vjet me radhë. Ai kalonte muaj dhe madje vite për të shpjeguar një kapitull të Biblës varg pas vargu. Botimi i tij më i famshëm është ndoshta seria e tij e komentarëve për letrën e Romakëve e cila përmban 14 volume.

Lutje

O Perëndi dhe At i mëshirshëm që denjon të ndërtosh një tempull frymëror mes nesh, jo me dru apo me gurë, por me ndërtimin e Frymës së Shenjtë, atij që qëndron tek ata që besojnë, të përgjërohemi na jep mundësi që të mos mbetemi nën pushtetin e ndonjë tundimi për ta ndotur atë tempull me mëkatet tona, por përkundrazi t’i nënshtrohemi Perëndisë si fëmijë të dashur, dhe të mund të vazhdojmë të të përlëvdojmë Ty me një bindje të shenjtë gjersa të arrijmë të shohim fytyrë zbuluar lavdinë tënde, të cilën tani e shohim vetëm të reflektuar në fjalën Tënde, përmes Jezu Krishtit Zotit tonë. Amen.

Xhon Kalvin (John Calvin, 1509-1564). Teolog, administrator, pastor. Kalvini lindi në Francë në një familje strikte Katolike. Ai punoi në Gjenevë pjesën më të madhe të jetës së tij dhe organizoi kishën e Reformuar. Kalvini shkroi Institutet e Fesë së Krishterë (nga edhe është shkëputur ky citim), Katekizmën e Gjenevës si dhe shumë komentarë mbi Shkrimet.

New City Catechism was adapted by Timothy Keller and Sam Shammas from the Reformation catechisms. Copyright © 2012 by Redeemer Presbyterian Church.

21 Mars 2010 | prej Xhon Pajpër

Mikea 7:1-20

Mjerë unë! Sepse jam si ata që vjelin frutat e verës, si ata që mbledhin rrushin e vitit: nuk ka asnjë vile për të ngrënë, shpirti im dëshiron një fik të parë. Njeriu i përshpirtshëm është zhdukur nga dheu, midis njerëzve nuk ka më njerëz të ndershëm; të tërë rrinë në pritë për të derdhur gjak, secili gjuan vëllanë e vet me rrjetë. Të dy duart e tyre janë të shtrira për të bërë të keq me zotësi; princi pretendon, gjyqtari kërkon shpërblime, i madhi shfaq lakminë e tij; kështu bashkërisht e prishin drejtësinë. Më i miri i tyre është si një ferrishte, më i ndershmi është më i keq se një gardh ferrash.

Dita e dënimit tënd po vjen; tani do të jetë pështjellimi i tyre. Mos e besoni shokun, mos i zini besë mikut të ngushtë; ruaji portat e gojës sate përpara asaj që prehet mbi gjirin tënd. Sepse biri turpëron të atin, bija ngre krye kundër nënës, e reja kundër vjehrrës, armiqtë e secilit janë ata të shtëpisë së tij.

Por unë do të shikoj te Zoti, do të shpresoj te Perëndia i shpëtimit tim; Perëndia im do të më dëgjojë. Mos u gëzo me mua, o armikja ime! Në rast se kam rënë, do të ngrihem përsëri; në rast se ulem në terr, Zoti do të jetë drita ime. Unë do të duroj indinjatën e Zotit, sepse kam kryer mëkate kundër tij, deri sa ai do të mbrojë kauzën time, dhe do vendosë drejtësi për mua; ai do të më nxjerrë në dritë dhe unë do të sodit drejtësinë e tij. Atëherë armikja ime do ta shohë dhe do të mbulohet me turp, ajo që më thoshte: “Ku është Zoti, Perëndia yt?”. Sytë e mi do ta shikojnë me ëndje, ndërsa do ta shkelin si baltën e rrugëve.

Kur do të rindërtohen muret e tua, atë ditë kufiri yt do të zgjerohet shumë. Atë ditë do të vinë te ti, nga Asiria dhe nga qytetet e tua të fortifikuara, nga qyteti i fortifikuar deri te Lumi, nga deti në det dhe nga mali në mal. Por vendi do të katandiset në një shkreti për shkak të banorëve të tu, për shkak të frytit të veprimeve të tyre.

Kullot popullin tënd me shkopin tënd, kopenë e trashëgimisë sate, që rri i vetmuar në pyllin në mes të Karmelit. Le të kullosin në Bashan dhe në Galaad si në kohërat e lashta.

“Si në ditët që dole nga vendi i Egjiptit, unë do t’u tregoj atyre gjëra të mrekullueshme”. Kombet do të shohin dhe do t’u vijë turp për tërë fuqinë e tyre; do të vënë dorën te goja, veshët e tyre do të mbeten të shurdhër. Do të lëpijnë pluhurin si gjarpëri, si rrëshqanorët e tokës, do të dalin duke u dridhur nga vendet ku janë fshehur; do të kenë frikë nga Zoti, Perëndia ynë, dhe do të kenë frikë nga ti.

Cili Perëndi është si ti, që fal paudhësinë dhe e kapërcen shkeljen e mbetjes së trashëgimisë së tij? Ai nuk e mban përgjithnjë zemërimin e tij, sepse i pëlqen të jetë i mëshirshëm. Atij do t’i vijë përsëri keq për ne, do të shkelë paudhësitë tona, Ti do të hedhësh në fund të detit tërë mëkatet tona. Ti do t’ia tregosh besnikërinë tënde Jakobit dhe dhembshurinë tënde Abrahamit, siç iu betove etërve tanë qysh në kohërat e lashta.

Sot jemi duke mbyllur një seri për prindërimin frymëror. Titulli që kam zgjedhur për këtë mesazh të fundit është “Prindërim me shpresë edhe në kohët më të këqija .” Në fakt nuk ka kohë të lehta në të cilat të lindësh dhe rritësh fëmijë. Ideja e Zanafillës 3 është që sapo mëkati hyri në botë, lindja dhe rritja e fëmijëve u bë e vështirë. Zoti i tha Evës, “Unë do të shumëzoj në masë të madhe vuajtjet e tua dhe barrët e tua; me vuajtje do të lindësh fëmijë.” (Zanafilla 3:16). Pasi ajo dhe Adami kishin lindur dhe rritur dy fëmijë, njëri prej tyre e vrau tjetrin.

E vetmja mënyrë për të qenë të lirë

Ideja e kësaj historie është që mëkati tani ekziston në botë – tek çdo prind dhe çdo fëmijë. Kjo është ajo që mëkati bën. Ai i shkatërron njerëzit, shkatërron familjet. Problemi kryesor në botë është pushteti i mëkatit që banon brenda njeriut. Ky është pushtet real. Është forcë, defekt, shthurje, prishje në shpirtin njerëzor. Nuk është një seri zgjedhjesh të lira. Mëkati është një skllavëri e fuqishme që e shkatërron lirinë njerëzore.

E vetmja mënyrë që një njeri të jetë vërtet i lirë – e vetmja mënyrë sesi një prind apo një fëmijë të jetë vërtet i lirë – është të lindet sërish prej Frymës së Perëndisë; të përqafojë Jezu Krishtin si Shpëtimtar; t’i falen mëkatet prej Krijuesit të Universit; dhe të marrë Frymën e Shenjtë si të vetmen kundërforcë ndaj fuqisë së mëkatit. Kjo është e vetmja shpresë për botën, e vetmja shpresë për prindërit dhe fëmijët. Kjo është e vërtetë gjithmonë dhe në çdo epokë. Lexoni pjesën e mbetur të këtij zëri »

Pyetja 10

Çfarë na kërkon Perëndia në urdhërimin e katërt dhe të pestë?

Së katërti, në ditën e Sabatit të kalojmë kohë private dhe publike për të adhuruar Perëndinë, të çlodhemi nga punët e zakonshme, t’i shërbejmë Zotit dhe të tjerëve dhe në këtë mënyrë të presim Sabatin e përjetshëm. Së pesti, të duam dhe nderojmë babain dhe nënën tonë duke iu nënshtruar drejtimit dhe disiplinës së tyre të perëndishme.

Secili prej jush të respektojë nënën dhe atin e tij, po kështu të respektojë të shtunat e mia. Unë jam Zoti Perëndia juaj.

Levitiku 19:3

Komentim

Fjala e Perëndisë na i urdhëron këto gjëra kundër prirjes tonë të natyrshme. Ajo të thotë, ‘Perëndia yt është një i vetëm’ (LiP), adhuro vetëm një Perëndi. Ajo që dëshiron ti është të lësh mënjanë të vetmin Perëndi…Të është thënë që ta respektosh Sabatin në një mënyrë frymërore, duke shpresuar prehjen e ardhshme të cilën ta ka premtuar Zoti… Arsyeja pse duhet të çlodhesh nuk është që të punosh, por duhet të punosh në mënyrë që të çlodhesh. Të është thënë, ‘Ndero atin tënd dhe nënën tënde’ (Eksodi 20:12). Kurse t’i i fyen prindërit e tu, gjë të cilën është e sigurt që nuk do ta dëshirosh prej fëmijëve të tu.

Në Frymën e Shenjtë, domethënë në dhuratën e Perëndisë, na është premtuar një prehje e përjetshme. Për këtë gjë tashmë e kemi marrë kaparin. Këtë na thotë apostulli, “i cili edhe na vulosi dhe na dha kaparin e Frymës” (2 Korintasve 1:22). Nëse kemi marrë kaparin që të kemi paqe në Zotin dhe Perëndinë tonë… në gjithashtu do jemi në paqe përgjithmonë në atë prej të cilit e kemi marrë këtë kapar. Kjo ka për të qenë sabati i sabatëve… Prandaj urdhërimin për Sabatin duhet ta marrim në një mënyrë frymërore. Perëndia e shenjtëroi ditën e shtatë kur bëri gjithë veprat e tij, ashtu si e lexojmë tek Zanafilla. Perëndia u çlodh nga të gjitha veprat e tij (Zanafilla 2:2-3). Kjo nuk ishte për shkak se Perëndia ishte i lodhur prandaj thuhet që Perëndia u çlodh nga punët e tij, por ajo fjalë përmban një premtim prehjeje për ju ndërsa vazhdoni të punoni. Perëndia u çlodh, për t’iu lënë të kuptoni që edhe ju do të çlodheni… madje me një çlodhje të pafundme.

Ndero atin dhe nënën tënde (Eksodi 20:12). Herën e parë që hapni sytë në këtë botë shihni prindërit tuaj. Nëse dikush nuk nderon prindërit e tij, a ka ndonjë person të cilin mund ta kursejë? Ndryshoni udhët tuaja. Ju që dikur donit botën, doni Perëndinë. Ju dikur donit kotësitë e paudhësisë, donit kënaqësitë kalimtare dhe të përkohshme, duani të afërmit tuaj.

Augustini i Hipos (354-430). Augustini ishte peshkopi i Hipos, një koloni Romake në Afrikën e Veriut. Ai ishte filozof, teolog dhe konsiderohet shenjtor dhe Doktor i Kishës si nga Kisha Katolike ashtu dhe nga Bashkësia Anglikane. Ai shkroi një libër për kthimin e tij në besim të cilin e titulloi ‘Rrëfimet’. Kjo është vepra e tij më e njohur, por në të njëjtë kohë Augustini është një prej autorëve Latinë më të frytshëm për sa i përket veprave që i kanë mbijetuar kohës me qindra tituj të veçantë (vepra apologjetike, tekste për doktrinën e krishterë, dhe komentarë) dhe më shumë se 350 predikime të ruajtura deri më sot.

Lutje

Me Krishtin asgjë nuk është e pamundur. Ai mund të zbusë zemrat që duken aq të ashpra sa guri i mokrës. Ai mund ta përkulë vullnetin kokëfortë pas shumë vitesh kënaqjeje të vetes me mëkatin dhe botën. Ai mund të krijojë, transformojë, ripërtërijë, të shkatërrojë, të ndërtojë dhe të sjellë në jetë me një fuqi të pa rezistueshme. Le të mbahemi fort pas kësaj të vërtete të bekuar dhe të mos e lëmë kurrë. Le të lutemi për kuptimin e duhur për ligjin e Sabatit. Le ta mbajmë këtë ditë të shenjtë dhe t’ia kushtojmë Perëndisë.

Xhon Çarls Rajl (John Charles Ryle, 1816–1900). Rajl ishte peshkopi i parë Anglikan i Liverpulit. Emërtimi i Rajlit u bë me rekomandimin e Kryeministrit Benjamin Disraeli. Përveçse ishte shkrimtar dhe pastor, Rajl ishte edhe sportist për lundrimin me rrema dhe luajti kriket për Universitetin e Oksfordit. Ai ishte përgjegjës për ndërtimin e mbi dyzetë kishave.

New City Catechism was adapted by Timothy Keller and Sam Shammas from the Reformation catechisms. Copyright © 2012 by Redeemer Presbyterian Church.